in het nu leven

Leven in het nu, hoe doe je dat?

Even geleden bevond ik me in een aardig gedisciplineerde levensstijl. Vol doelen en eisen die ik aan mezelf en mijn dagen stelde. Voor mijn gevoel was ik lekker bezig, ik realiseerde mijn eigen blog en begon consequent te schrijven, ook begon ik met een gastblog. Daarnaast onderhield ik een tijdrovende levensstijl met veel sport, gezond eten, mediteren, yoga en ik werkte er naast. Alles bij elkaar was het best veel dat ik in een paar dagen in de week propte. Al vond ik zelf dat het wel mee viel. Enige puntje was, leefde ik in het nu? Genoot ik echt? Was dit hoe ik wílde leven of was dit hoe ik dácht te moeten leven om te komen waar ik zou willen?

Het tegenovergestelde van leven in het nu

Afgelopen December spookte er al een tijdje door mijn hoofd ‘ik wil gewoon even niks’. Ik besloot daarom de eerste week van Januari een weekje vakantie te nemen en even tijd voor mezelf te nemen. Die tijd voor mezelf werd, onbewust, wel met de gedisciplineerde aanpak benaderd. Ik moest dus in mijn weekje ‘even niks willen’… een heleboel. Ik ging er in met het idee dat ik echt even flinke stappen kon zetten en aan mijn eigen projecten werken. De week was voorbij voor ik er erg in had en ik voelde me niet super voldaan en had láng niet gedaan wat ik wilde doen. Voor zover dat ook realistisch was. De week erna was mijn vakantie voorbij en ik ging met hetzelfde gevoel weer aan het werk. “ik wil gewoon even niks’. 

Weer terug komen in het moment

En daar is de wet van aantrekking, het universum, de kracht van gedachten, aanwezigheid, je lichaam die roept… geef het maar een naam! Het leven geeft je wat je nodig hebt zodat je kunt groeien, mits je de kansen ziet en neemt. De kans die zich voor mij ontvouwde was een stevig griepje. Ik werd letterlijk stil gezet. En dat wat ik zo graag even wilde, -maar zolang ik me nog fit voelde niet ging gebeuren- even NIETS doen, werd als het ware afgedwongen. Ik KON even niks. Twee weken kreeg ik de tijd om te lezen, te slapen, niks te doen, voor me uit te staren, te wandelen, in een slowmo wat dingen in huis doen. Er hoefde écht even niets meer. En ik ontdekte hoe fijn die rust was. Het niks moeten. Het leven in het moment. Ondanks het griepje, vond ik het heerlijk. Ik kwam weer in het moment, uit de drukte, uit het moeten, uit de race. Ik kon ineens van een afstandje kijken naar de sneltrein op het doodlopende spoor waar ik in zat. Ik begon in het boek wat al een tijdje op me lag te wachten; Het presence proces. Het sloot perfect aan bij het moment en bij wat ik nodig had. (hallo wet van aantrekking) Want die rust in mijn hoofd en mijn lijf was heerlijk, maar hoe ging ik dat een blijvend dingetje maken? 

Het presence proces – hoe kom je in het nu

Het presence proces heeft 10 ‘oefenweken’ in het boek verwerkt. 10 weken waarin wordt geadviseerd; verander niets aan je uiterlijke omstandigheden. Aanvaard ze, en voel eventuele ongemakken die ze dat met zich meebrengt. Doorvoel die ongemakken en integreer ze. Integreer de boodschappen, lessen, onverwerkte oude emoties en trauma’s. Zodat we groeien, helen en vanuit een schone lij nieuwe, andere stappen kunnen gaan zetten. Zolang we de lessen niet leren, blijven ze terugkomen. Je kunt dan de omstandigheden tijdelijk veranderen, maar intern is er niets verschoven. Wat me weer brengt bij het begin, wat je voelt, denkt en ervaart, bewust of onbewust, trek je aan. Mijn gevoel, intuïtie en hart zei al een tijdje, tijd om te chillen, te resetten, in het nu te komen, te stoppen met rennen, loslaten en te gaan vertrouwen. Ik negeerde het, ik moest door van mezelf, had geen tijd voor die ongein. Maar zoals Jeff Goldblum zegt in Jurassic Park; “Life finds a way”.

In het nu leven – wat maakt het lastig?

Wanneer je altijd druk bent, jezelf geen tijd geeft om even niets te doen en alles los te laten is de kans gróót dat er een addertje onder het gras zit. Het is hoog tijd om het addertje aan te kijken. Er is geen reden om jezelf zo druk te maken en je zoveel op de hals te halen. Zou het niet veel fijner zijn om te kunnen ontspannen, te vertrouwen en jezelf over te geven aan het moment zoals het zich aandient, wetende dat je op jezelf kunt vertrouwen en precies zult doen en weten wat er voor nodig is om op jouw pad richting jouw bestemming te blijven? Iedere poging en vorm van de tijd en toekomst naar je toe te willen trekken, van je af te duwen, te veranderen of te verdraaien (wat wij verpakken als ‘druk zijn’ en ‘geen tijd hebben”) komt voort uit een vorm van angst, boosheid, onzekerheid, wantrouwen. Het komt voort uit een onbewust gevoel dat NU niet goed is zoals het is. En dat zit weer als een verlengstukje vast aan jezélf niet goed genoeg vinden. 

We zijn hier om te groeien, te evolueren en te helen om zo steeds dichter bij onze kern te komen die we door de tijd, jaren en generaties heen uit het oog zijn verloren. Die kern kunnen we vinden, in het nu, door aanwezig te zijn bij alles wat zich aandient binnen in onszelf. Soms via spiegels buiten onszelf, een ´irritante” collega, een respectloze partner, een gemene bazin, een op je zenuwen werkende ouder.. Hoe irritant en overbodig ze ook lijken, het zijn kostbare boodschappers, negeer ze niet, veroordeel ze niet. Maar onderzoek en voel waarom ze op jóuw pad gekomen zijn. 

Zelfheling, zelfontwikkeling, ik ben er fan van, kan het zelfs een hobby noemen. Al is het soms super annoying en eet ik liever een pot pindakaas leeg dan dat ik ‘stil ga zitten voelen’, maar de prijs die je betaald voor de laatste optie VS de opbrengst van de eerste, staat niet in verhouding. Het constant zoeken naar korte geluksmomentjes maakt plaats voor een constant gevoel van aanwezigheid, dankbaarheid, tevredenheid en blijheid. Wat niet betekent dat je je nooit meer even minder fijn zult voelen, die momenten zijn er zeker, maar doordat je ze niet veroordeelt, afkeurt en wegstopt worden ze een onderdeel van je reis, een momentopname, een boodschap en een uitnodiging om weer even extra aandacht aan jezelf te geven. 

Lief zijn voor jezelf en leven in het nu, we mogen er allemaal wel wat weer van. 

Liefs,
F

P.s. 

Ik ben helemaal into het boek het presence proces, doordat het zo aansluit bij mijn denkwijze en het proces dat ik al jaren loop. Voel jij je erdoor aangetrokken? Ik plaats hieronder een linkje, dan hoef je niet te zoeken.